Anika gaat weer liften (deel 3)

<Klik hier voor deel 2>

Snel heeft Anika zich aangekleed en loopt naar de stuurhut waar het ontbijt wacht. Ze geniet van het uitzicht, de opkomende zon die de stuurhut verwarmd en schitterende, wisselende panoramagezichten. Er wordt niet veel gezegd, Janos is druk met varen en geniet ook van de uitzichten, soms brabbelt hij wat tegen zichzelf waarop Anika begint te grinniken.
Ze geniet ervan om iemand zo passievol aan het werk te zien. Hij maakt het eruit zien of iedereen het kan. Toch is elk beroep een vak apart.
Tijdens het ontbijt, maakt ze ook foto’s van de vaart, de omgeving en de werkende mannen. Ze maakt wat notities voor later, voor haar eigen herinneringen. Dan komt Branko naar boven, iets overleggen met Janos. Vervolgens neemt hij even plaats bij Anika.
Hij neemt haar op met nogal wat verhitte blikken, na wat hij zag vanmorgen.

‘Ik vraag me toch af, we zitten al een tijd bij elkaar op het schip. Je hebt echt geen partner?’
‘Ben je me aan het versieren?’
‘Nee, nee echt niet. Dus geen partner?’

Janos kucht een keer, maar kan zich niet omdraaien al voelt Anika zijn ogen groot worden van dat wat Branko uitkraamt. Ze ziet het aan zijn lichaamstaal als is hij druk met varen.
‘Wat wil je weten? Ik heb een aantal partners gehad, niet mega veel. Een zeer dominante man. Een wandelend dagblad man. Een regelmatig beschonken man.’
‘Maar de juiste man nog niet tegen gekomen dan?’
‘Oh ja wel. Maar hij wilde mij niet houden.’
‘Geen aantrekkingskracht of …?’
‘Zeker wel, de spanning was voelbaar als we elkaar zagen. Dat bouwde zich steeds meer op naar mate de afspraak vorderde. Maar hij had zo zijn redenen. En waarschijnlijk meer redenen die hij niet bespreekbaar maakte.’

Even kijken beiden langs de kapitein, Janos, naar hoe het schip door het water glijdt.
Dan komt Janos tussen beiden.
‘Maar dat is niet allemaal pas gebeurd toch?’
‘Nee, ik had, nee heb, een pension. Dus daar stopte ik al mijn tijd in. Werken werken werken, zodat ik niet hoefde na te denken. Zo kreeg het geen kans om in mijn hoofd te kruipen. Ik heb het eigenlijk niet echt verwerkt, ik begrijp zijn motief om daar niet eerlijk over te zijn niet, omdat we over alles konden praten. En om niet te piekeren heb ik me in het werk gestort. We zien elkaar nog zelden. Eigenlijk nooit, loslaten heet dat geloof ik. Maar ik ben ook niet echt welkom, begreep ik. Terwijl bij mij de deur altijd open staat voor hem en ieder ander die zich gedraagt. Maar nu ben ik hier bij jullie om het een plek te geven in een andere omgeving. Dat doet me vast goed. En jullie zijn allen goed voor me, en ook super gezellig. Heerlijke mannen, ondanks dat velen in mijn land klagen over Oostblokkers. Jullie zijn meer man dan de meeste mannen bij ons. Niet afzeiken, maar leven en laten leven. Niet klagen, gewoon werken. En kijk eens hoe lekker breed jullie zijn, stoer en toch lieve schatjes. Dat is toch afleiding genoeg, dus ander onderwerp’,
zegt Anika met een knipoog.
‘Dat brede komt door vroeger van fitness en hier op het schip sjouwen en met die dikke touwen in de weer, daar wordt je wel gespierd van’, geeft Branko als antwoord.
Anika krijgt wat foto’s te zien op de mobiel van Branko. Als klein jochie. En later als gespierde bink door de sportschool en met nog een strakke buik. Die nu door de wijntjes en het goede leven wat zachter is geworden.
Zijn bruine pretogen kijken naar Anika. Dan kijkt hij naar Janos, en gaat weer aan het werk. Want ondertussen zijn ze bijna bij de plaats waar ze moeten lossen.

Wanneer het ruim leeg is, wordt het schip weer in beweging gezet richting een plek waar ze langer mogen liggen. Ondertussen maken Branko, Olek en Milos het ruim schoon voor de volgende vracht. Verlekkerd kijkt Anika naar de mannen, die af en toe een blik naar de stuurhut werpen waar ze staat te kijken. Ze praten wat met elkaar ziet ze, kijken dan nog eens naar haar en gaan verder met hun werk. Ondanks de afstand voelt ze spanning in haar onderbuik. In de vroege avond gaan ze samen eten op het dek. Na het eten kijken Branko, Milos en Olek elkaar aan, trekken hun kleren uit en springen in het water. Janos lacht, die twijfelt nog en Anika kijkt ook lachend toe hoe de mannen elkaar plagen in het water zo, dat de twee toeschouwers ook mee doen. Na enig aandringen en nadat de vaat beneden in de vaatwasser is gezet gaat Janos ook het water in. En als Anika dat zo ziet, wil ze ook wel even afkoelen na alle spanning en warmte van die dag.

IMG_0949-2

Ze trekt ook haar kleren uit en komt er achteraan. Wanneer ze omhoog komt, glijdt ze langs de benen van Branko en laat ze haar hand onder water even over zijn gespierde lichaam glijden. Nog enige tijd blijven ze allen in het water, elkaar plagend en gewoon zwemmen. Tot het tijd is om aan boord te klimmen en ze nog even wat drinken en praten over de dag.
Al vrij snel zegt Anika dat ze toch wel moe is en het bed gaat opzoeken. Ze wenst een ieder apart een fijne nacht, met een zoen op hun wang en bedankt ze voor de heerlijke avond. Ze pakt op de kamer de spullen en gaat naar de badkamer voor een douche en de nodige rituelen. Wanneer ze klaar is slaat ze haar dunne badjas om en loopt het slaapvertrek in. Op het moment dat ze het licht aan doet, ziet ze wat ze eerst niet zag maar wel hoorde. Branko zit op de stoel in een hoek van de kamer te wachten, naakt.
‘Wat doe jij hier?’
‘Wachten op jou natuurlijk’

Ze loopt als een rustige tijger op hem af en blijft voor hem staan. Hun ogen blijven gefocust op elkaar. Hij maakt haar badjas open, waardoor het iets open valt. Dan gaat hij staan en laat ondertussen zijn vingers over haar licht vochtige huid glijden naar haar schouders. Loopt om haar heen en pakt de badjas van haar schouders om het helemaal uit te trekken. Legt hem over de stoel en draait zich weer om naar Anika. Door de beweging van de lucht die haar huid beroerd, komen haar tepels een beetje tot leven.
‘Geen partner, maar je zult ongetwijfeld best huid- en zoenhonger hebben. En ook nog wel meer.’
‘Ben je daarom hier en kleed je me uit?’
‘We lagen net al allen naakt in het water. En wat we zagen beviel mij in elk geval wel.’
‘En jij dacht nu zeker je kans te pakken?’

Al die tijd loopt Branko om Anika heen, met alleen één vinger die haar huid raakt. Uiteindelijk pakt hij haar hand en trekt haar mee naar de rand van het bed waar hij haar op zijn schoot trekt. Aan elke kant een been, zodat ze met hun gezichten naar elkaar zitten. Dan pas durft ze hem echt aan te raken zoals ze onder water ook deed.

 

Wordt vervolgd…..

2 reacties op ‘Anika gaat weer liften (deel 3)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.