Na de stilte…

De laatste dag van de werkweek zit er op. Karcsi parkeert zijn vrachtwagen bij het bedrijf, handelt het nodige af en stapt in zijn auto op weg naar huis. Naar zijn vrouw Kathy, die begin van de week zo’n lief kattebelletje in zijn lunchbox had gestopt. Het zijn juist die kleine dingen waarom hij zo van zijn vrouw houdt.
Ze is heel gewoon, maar zo nu en dan doet ze iets speciaals en iets totaal onverwachts.
Hij had zondagavond zijn brood al klaar gemaakt, zijn tas gepakt als elke zondag, maar deze zondag was anders. Hun eerste ruzie had plaats gevonden en geen kleintje. Kathy was enorm dwars geweest, ze had hem gewoon getreiterd terwijl er geen enkele aanleiding was. Nou ja, hij was zaterdag wel laat thuis gekomen. Eigenlijk was het zondagmorgen. Toch weet ze dat hij dat af en toe doet en nodig heeft. Normaal laat ze het toe, waarom nu dan niet?
De gedachten blijven malen, terwijl hij toch al de hele week ermee zit. Hij heeft bewust weinig contact gezocht en zij heeft zich ook niet veel laten horen. Het was wel een eenzame week, zo zonder haar elke avond te spreken. Leuk is anders, maar het was blijkbaar even nodig. Beiden een afkoelingsperiode om na te kunnen denken.
Ondanks dat hij graag naar huis wil, rijdt hij toch even een blokje om. Zal hij bloemen meenemen? Nee, daar houdt ze niet van. Toch had hij het gevoel dat hij iets moest doen om de stilte goed te maken. Niks duurs, maar wel iets. Hij stopt even op een parkeerplaats om na te denken. Even de drukte uit het hoofd. En ineens weet hij het.

Via de achterdeur loopt hij naar binnen, zoals altijd is de deur open. Maar wanneer hij in de keuken staat en doorloopt naar de kamer, is er niemand. Het is ijzig stil in huis. Waarop hij besluit om de deur op slot te draaien en zijn tas leeg pakt. Dan loopt hij de trap op om te gaan douchen, maar legt eerst een briefje op het aanrecht, zodat Kathy weet waar hij is als ze straks thuis komt. Maar wanneer hij naar boven loopt, hoort hij het water op de badkamer stromen en beseft dat Kathy onder de douche staat. Zachtjes loopt hij verder naar de slaapkamer en kleed zich uit. Slaat het bed open en gaat de badkamer in, heel zachtjes. Kathy staat met de rug naar de deur zichzelf in te zepen. Liefst zou hij het doen, toch blijft hij geboeid staan kijken. Eigenlijk is hij best een beetje kwaad, dat ze de deur niet op slot heeft gedaan, maar haar zo zien maakt dat hij alles vergeet. Haar natte haren heeft ze met boven op haar hoofd verstrengeld met shampoo. Ze laat de doucheschuim vanuit haar handen over haar rondingen gaan, daarna over haar rug waar ze bij kan en dan haar billen, heupen en dijen. Zijn lid komt daardoor direct in beweging en hij moet zich bedwingen om nog even toe te blijven kijken. Langzaam beweegt ze het schuim over haar benen, waarbij ze haar voet tegen de muur aan zet en iets voorover buigt. Net voordat ze het schuim wil afspoelen loopt Karcsi naar haar toe. Pakt haar vast van achteren en slaat zijn armen om haar heen.
Even schrikt ze, daarna hoort ze:
‘Laat nooit de deur van het slot als je gaat douchen en je bent alleen. Ik had ook een indringer kunnen zijn.’
Blozend nog van de schrik, draait ze zich om en slaat ze haar armen om Karcsi heen.
‘Heb je gemist.’
‘Maar je was zo woedend.’
Maar voordat ze antwoord kan geven, worden haar woorden gesnoerd doordat zijn lippen die van haar raken.

Samen staan ze onder de warme stralen, zijn armen om haar heen, met haar rug tegen zijn warme buik. Alleen van elkaar en de warm waterstralen genieten.
Dan ineens begint Kathy te praten.
‘Weet je, ik vond dat je te laat thuis was. Zaterdag op zondagnacht, ik heb op je liggen wachten. En weet heus wel dat als je met je vrienden op stap bent, dat het laat kan worden. Dat gun ik je ook dat je zo nu en dan lekker met ze op stap gaat. Soms, misschien heel egoïstisch, heb ik ook even wat extra aandacht nodig. Die knuffel had ik gewoon nodig. Geen idee wat er aan de hand was, hormonen, of gewoon even de intimiteit nodig.’
‘Vandaar het briefje bij mijn brood?’
Ze draait zich om in zijn armen, kijkt hem indringend aan, bekijkt zijn hele mimiek.
‘Ja, je weet dat ik dat soms doe om mijn liefde aan je te laten blijken. In plaats van het mondeling te uiten. Zeker omdat jij meestal de hele week weg bent.’
‘Je weet dat ik je ook mis, dat ik altijd aan je denk.’
‘Ja, ik weet het.’
Een zoen op haar hoofd maakt een eind aan hun gezamenlijke douchemoment. Kathy stapt er alvast onderuit en droogt zich af terwijl Karcsi nog even van de warme stralen en het aanblik van zijn vrouw geniet nu ze nog naakt voor hem staat.

Ze geeft hem een knipoog op het moment dat ze klaar is en loopt naar de slaapkamer om haar slobberige avondkleding aan te doen. Daarna zal ze een lekker maaltje koken, met een beetje veel liefde. Op het bed zit ze een envelop liggen. Even krijgt ze de benauwde knoop dat het een brief is die hij vergeten is op te ruimen. Van een andere vrouw of zo. Met trillende handen pakt ze het op, ziet geen naam op de envelop staan. Ze twijfelt maar maakt het toch open, al is de envelop niet dicht geplakt. Ze pakt er een kaart uit en leest…

 

 

Met licht waterige ogen kijkt ze op, in de ogen van haar geliefde. Die bij haar komt zitten, zijn arm om haar heen slaat en haar naar zich toetrekt. Stevig houdt ze hem vast.

Als je me mist, leest deze kaart dan en weet dat onze liefde zo sterk is… dat kan niet kapot, ik kom altijd naar je toe, jij bent mijn thuis en zal altijd aan je denken.

Zachtjes sluiten we de slaapkamerdeur en laten we Karcsi en Kathy alleen, want wat er achter die dichte deur gebeurd, dat kan je vast wel invullen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.