Het verleden in de toekomst

De oudere grijze vrouw keek met gemengde emoties naar haar dagboek. Daarna keek ze naar ‘haar’ kinderen die ze jaren geleden al onder haar hoede had genomen. Altijd al had ze een gezin willen hebben, maar door omstandigheden was het er niet van gekomen en ze was al vrij jong in de overgang gekomen, terwijl ze toen pas echt begon te leven.
“Willen jullie het verhaal echt horen?”
“Ja, we willen het nog eens horen.”
Daarop sloeg ze haar ogen neer, zuchtte diep en sloeg haar dagboek open om zo het verhaal niet te warrig over te brengen. Ze zocht de betreffende pagina’s op, die ze toen het gebeuren duidelijk gemarkeerd had voor later om het nog eens na te lezen. Eigenlijk had ze het bijzondere gebeuren apart willen beschrijven, maar omdat ze afgeremd werd, is ze er mee gestopt en het tussendoor beschreven. Ze wist dat het nooit zou uitbloeien tot wat het had kunnen zijn, hoe graag ze het ook gewild had. Ze begon te lezen en te vertellen door elkaar.

“De Ontmoeting.
Daar stond hij, aarzelend liep ik naar hem toe. Hij gebaarde dat ik best wat sneller mocht lopen, maar ik kon mijn benen niet sneller laten bewegen. Want hoe dichter ik bij hem kwam, hoe mooier ik hem vond. Zijn uitstraling was er één die scheen als een zonnetje. Het was een warme zomerdag, maar hij maakte het nog beter. Hij had een zomerse korte broek aan. Niet te kort maar de juiste lengte en was druk bezig met zijn werk. Ach en ik kwam zomaar even tussendoor aanwaaien, nadat we kort contact hadden gehad via een wederzijdse bekende. Ik was echt onder de indruk, nou eigenlijk meer respect, van zijn bezigheid en uitstraling. Uit automatisme stelde ik me voor, maar natuurlijk wist hij mijn naam al en ik de zijne. Maar dat doe je als je iemand voor het eerst ziet. Het uitzicht dat ik had terwijl hij aan het werk was, genoot ik van. Je krijgt dan toch een heel andere indruk dan dat je afspreekt zoals een eerste date in een kroeg of zo. Hij oogde jonger dan hij was, maar toch zag ik iets van oudere volwassenheid in zijn ogen.
Tijdens de koffiepauze begon hij over zijn werk te vertellen wat ik interessant vond. Mijn glimlachende gezicht heeft me vast verraden, want het eerste wat ik daarna te horen kreeg was dat ik me geen illusies hoefde te maken, want er zat geen relatie in om diverse redenen, nee hij was niet bezet. Hij wilde gewoon geen relatie met mij om best goede redenen. Oh, was me dat even een domper. Eigenlijk was ik daar niet op uit. Althans niet van plan, een liefde overkomt je. Dat pak je niet zomaar even mee in de supermarkt van het schap. Maar zo denk ik natuurlijk ook over kinderen mogen krijgen. Het is je gegeven of het is je niet gegeven. En liefde moet groeien, verliefdheid is mooi en leuk, maar inmiddels wist ik dat ik niet snel hals over kop verliefd zou worden.
Maar ik herpakte me en bleef aandachtig luisteren en het gesprekje verliep aardig.”
Ze keek de meiden aan en glimlachte naar ze, daarna ging ze verder.

“Niet veel later mocht ik, omdat ik zijn werk zo interessant vond, een dagje met hem meelopen. Weer hield ik me op gepaste afstand. Want de eerste afwijzing had ik binnen en had geen zin om een blauwtje te lopen en de beginnende vriendschap op het spel te zetten. Maar we hebben die dag het mooiste, serieuze gesprek gehad, met dotjes humor er tussen. Gelachen, bijna gehuild omdat hij een gevoelige snaar raakte, en weer gelachen. Hij zong het nodige mee, maar dat durfde ik niet aan. Ik zong meestal als ik alleen was of tijdens een feest. Toch had ik het gewoon moeten doen, lekker samen gek doen. Wanneer krijg je nou die kans?” Weer keek ze even op, zuchtte en zette het verhaal weer voort.
“Maar ja, de zangers op de radio zijn ook niet altijd tekstvast, zodat ik altijd voor gek sta en men denkt dat ik de verkeerde teksten zing. Maar goed, het was al snel voor ons beiden bekend dat we een of andere bijzondere connectie hadden. Het klikte alsof we elkaar al jaren kenden. En dat dagje meelopen en gezellig met elkaar omgaan heeft me goed gedaan en veel inzichten gegeven. Eigenlijk vond ik het jammer dat de dag omvloog en dat ik weer naar huis moest. We aten nog even wat samen in het kleine restaurant naast het werk. Daar vroeg hij me of ik wel geld bij me had, want ja die rekening was reuze. Nee hoor. Het viel wel mee,” knipoogde ze.
“ “Tuurlijk, altijd mijn knip mee,” zei ik met een lach. Wat dacht hij nou? Ga niet zonder geld van huis, tenzij ik naar de buren moet.
Gaan we afrekenen, gaat hij snel voor mij betalen. Sta je dan met je goede gedrag en de knip in de handen. Dus die maar snel weer weggestopt. Een echte gentleman met humor. Vond dat toch wel strelend dat hij de rekening betaalde.
Buiten namen we afscheid en bedankten we elkaar. Toen ineens, zonder waarschuwing trok hij me naar zich toe en kuste mij op mijn wangen en de derde bleef halverwege hangen. Die zoen kwam op mijn mond terecht. Mijn hart sloeg over van de verwarring, ik kreeg het er warm van. En de dagen er na was ik nog van de leg. Erg vond ik het niet, maar voor iemand die alleen vriendschap met me wilde, wist ik niet goed wat ik er mee aan moest. Waar ik het plaatsen moest.
Maar het was wel de aanzet naar verliefdheid. Ik werd zomaar met open ogen versierd en toch ook weer niet. Toch ik had wel de nodige vlinders fladderen in mijn buik ondanks dat ik ze ontkende en wegdrukte omdat hij gewoon geen relatie met me wilde. Dus al snel draaide ik de knop weer om en pakte het allemaal weer op alsof er niets gebeurd was. En deed die kus af als, het ging per ongeluk. Toch voelde het alsof hij het bewust deed.”

“Wel jammer hoor, ma.”
“Ja, ik vond het ook wel jammer, maar begreep zijn redenen wel. Niet alle redenen, maar er was wel een reden waar ik me iets bij voor kon stellen.”
“Er ging een tijdje overheen, tot ik ineens een uitnodiging van hem kreeg om op een avond gezellig even langs te komen. Zomaar even om bij te kletsen. Nou, dat sloeg ik niet af. Al wist ik dat we het zakelijk moesten houden. Maar of me dat zou lukken. Ik vroeg het me de hele weg naar hem toe af. De zenuwen gierden door mijn lijf. Ik hoopte dat ik ze kon temmen onderweg naar hem en als ik bij hem was. Toch spookte ook weer die zoen door mijn hoofd. Nog zo’n zoen of meer en ik zou verkocht zijn. Het was op het randje van overgave balanceren. Zo’n spannende vriendschappelijke afspraak had ik nog nooit gehad. Verliefd was ik wel eens geweest, maar dit was bijna puberaal verliefd zijn.
Vanaf het eerst moment dat ik bij hem naar binnen stapte doorboorden zijn heldere ogen mij. Aan zijn pupillen kon ik zien dat hij me wel heel graag mocht. Die werden wat wijder en glinsterden in het avondlicht. Nou daar kan je je vrij ongemakkelijk onder voelen. Die doordringende, bijna dominante blik van hem. Waar ik ook keek, hij bleef mij strak aankijken. Zijn blik liet me geen moment los en sloeg ook regelmatig mijn ogen neer. Hij deed het erom, hij speelde met mijn gevoelens. Nooit enig idee gehad waarom. Want ik vroeg echt wel of hij me aan het versieren was, maar dan zei hij steevast nee. Maar het viel ook niet onder de noemer vriendschap alleen. Er was meer, het voelde ook als meer. Maar opnieuw deed ik het af als dat ik mijn gevoel niet meer kon vertrouwen. Het gesprek bleef redelijk op gang, hij zette wat muziek op. Zeer passend bij de sfeer. Lovesongs en dan heel zachtjes op de achtergrond. Ook de verlichting werd al vrij snel in gedimde toestand gezet. Van binnen moest ik lachen. Gewoon jezelf? Niet aan het versieren? Maar toch wist ik niet goed hoe er mee om te gaan. Ik kon natuurlijk gaan, maar het gesprek op een beetje niveau was wel lekker, dus ik bleef. Hij kwam dichterbij me zitten, raakte me aan. We hadden het over van alles en ineens ook over lingerie. Ik liet de kleur van mijn bh bandje zien en zag zijn blik over mijn borsten glijden. Een verlekkerde blik. Dat was niet afgesproken, dacht ik. Maar ik liet hem even lekker gluren.”

Terwijl ze aan het vertellen was, verschenen er blosjes op haar wangen. En kort sloot ze weer haar ogen om terug te denken aan dat heerlijke moment.
“Vertel verder, kom op, je glundert gewoon weer helemaal opnieuw. Wat leuk. Toe vertel.”
Ze kijkt opnieuw naar de meiden en glimlacht.
“Hij begon me te verleiden en ik liet me verleiden door hem, maar al te graag. Mijn ademhaling ging langzaam wat omhoog. In mijn hoofd bleef het spoken, deze man gaat je kwetsen want hij wil geen relatie. Vriendschap maar geen relatie dus afstand houden. Dat bleek wel, want we bleven ondanks de aanrakingen en blikken praten en het ging over een one night stand. Dat had ik nog nooit beleefd en geen idee of ik daar mee om kon gaan. Als ik me aan iemand hecht, dan hecht ik me goed aan iemand en ga ik er ook voor de volle bak voor. Immers als je die klik met iemand voelt, dan is er sprake van liefde. Liefde komt in meerdere vormen voor. En dit spelletje van verleiden sprak me wel aan. Als hij niet uitdrukkelijk had laten weten elke keer dat een relatie er niet in zat, had ik hem wel verleid. Juist om die reden deed ik niets, want dat vond ik dan wel zonde van mijn energie die ik er dan voor niks in stak. Maar ik was er graag voor gegaan, volle bak.
Zijn aanrakingen waren zacht, lief en mannelijk. Een echte stoere vent die mij al raakte nog voordat hij me werkelijk aanraakte. Hij raakte me in mijn ziel en mijn hart. En ja, een echte vent met het hart op de goede plek, althans voor mijn gevoel. En zulke heerlijke mannen met een net zo mooi uiterlijk kom ik niet snel tegen op straat. Ze zullen er zijn, maar ik ga echt niet van elke vent spontaan glimlachen en raak ook niet van elke vent die naar me staart van de wijs. Voor mij werd hij steeds perfecter, al wist ik dat ieder mens ook wel eigenschappen bezit die je minder mooi vindt. Maar beloofde mezelf die avond dat ik zou gaan genieten en zolang ik geen misselijkmakende eigenschappen ontdek ik zou blijven genieten van deze verrassend leuke vriendschap.
Hoe later op de avond, hoe meer het spelletje me beviel. De vlinders fladderden er lustig op los. Als was werd ik onder zijn aanrakingen. Zijn verrassende blik hoe ik reageerde op die aanrakingen. Al snel lag ik naast hem op mijn rug op de bank. Zijn hand gleed onder mijn kleding, maakte mijn broekriem, knoop en rits open en gleed over de vochtige schaamlippen. En wat was ik blij dat ik de haargroei daar in toom hield. Mijn hartslag was niet meer in de pas. Het was al enige tijd geleden dat een man, een echte mannelijke man, me daar had aangeraakt. En het was ook voor het eerst sinds lange tijd dat ik als eerste aan de beurt was. Het respect voor deze man groeide elk moment. Ik liet het me bevallen, gaf me over en genoot. Het vocht was bijna niet aan te slepen, als ik het even heel plat mag vertellen. Het gevoel dat hij me gaf, trok door mijn hele lijf en ik wist niet meer dat het vrijen zo lekker kon voelen. Het was zo hemels, dat ik geen woord kon uitbrengen. Ik voelde me zo geborgen en vertrouwd in zijn armen. Die avond viel er een zware last van mij af en kwam er een ander gevoel voor in de plaats.
Nadat hij met mij klaar was, vond ik het zeer vanzelf sprekend dat ik hem een wederdienst bewees. Mijn vingers bespeelden zijn huid en hij liet het toe. Hij genoot net zo als ik genoot. Hoe prachtig het is te zien dat iemand zo geniet van je aanrakingen. Daar genoot ik weer enorm van en raakte gewoon weer opnieuw opgewonden van het uitzicht dat ik op hem had. Zijn broek was al tot halverwege zijn knieën naar beneden getrokken en ik zag en voelde zijn erectie groeien onder mijn aanrakingen. Wanneer ik in zijn ogen keek, leek het of hij dronken was. Het vriendschapsvirus moest ook bij hem overgeslagen zijn naar het verliefdheidsvirus, want alleen lust? Op zo’n manier? Dat kon ik niet plaatsen. Toch hield ik op alle momenten rekening dat dit de laatste keer was dat ik hem zou zien, immers het was een level boven vriendschap. Hij kon me zo zijn huis uit zetten, ineens kwaad worden. Zoals ik dat bij een eerdere minnaar mee had gemaakt. Maar hij werd niet kwaad, hij was zo zachtaardig en lief voor me. Heb hem heerlijk afgetrokken, nog niet eerder zo genoten van het feit dat een stoere vent zo genoot van mijn aanrakingen.

Niet veel later moest ik naar huis, we moesten immers beiden vroeg op voor ons werk. Ik bleef niet slapen. Al wilde ik niets liever dan blijven. Maar hij weigerde mij te laten blijven en ik kon het niet om tegen zijn weigering in te gaan, immers was het zijn huis, zijn regels. Ik wist dat ik anders in tranen zou uitbarsten. Dat gebeurde ook. Met tranen in de ogen, en tranen van de wolken stapte ik in mijn auto op weg naar huis. Het regende die avond pijpenstelen. De radio hard aan en genieten van de muziek, lekker al rijdende meejanken. Natuurlijk had ik de neiging om de auto om te draaien, maar diep van binnen wist ik dat ik gewoon naar huis moest rijden. Het voelde als liefdesverdriet. Had ik toch enorme verliefdheidsgevoelens ontwikkeld. Ik zat in een emotionele achtbaan. De emoties slingerde allerlei kanten op. Hoe moest ik hem hierna nog onder ogen komen?

Er gingen dagen voorbij dat we wel contact hadden, maar elkaar niet zagen. We hadden de nodige interesse in elkaar, maar we hielden ons wel enigszins op de vlakte. Alsof het zo afgesproken was, of we hadden beiden gewoon voor ogen dat het niet meer zou worden dan het nu was, vriendschap. Al die dagen had ik gewoon last van liefdesverdriet, niet wetende of het over zou zijn of ik hem nog eens zou zien of dat er meer was. Ik durfde het niet meer te vragen. Een afwijzing hakt er in en ik zag wel wat de tijd en het lot met ons in petto zou hebben. Immers gebeurt alles om een reden en is niets toevallig. Dolblij was ik, toen ik een belletje kreeg en hij me weer wilde ontmoeten. Maar ook verward en toen ik hem weer zag, begon ik spontaan te glimlachen.
Deze man heeft mijn leven compleet in de war geschopt, op een hele positieve manier.
Helaas ben ik hem na een aantal keren afspreken uit het oog verloren. De vrijpartijen zijn me altijd bij gebleven, als ik ze in gedachten oproep trekt het door mijn hele lijf. En had het virus goed te pakken, maar ik durfde het niet toe te geven. Regelmatig vroeg ik of ik hem mocht houden, maar hij bleef eigenwijs en zei nee. Maar de vrijpartijen werden steeds lekkerder hoor. Het is niet alleen maar lust geweest. Wat wij hadden was buitengewoon bijzonder.

Oh meiden, zijn aanrakingen voelde als liefde. Hij deed mijn eerdere liefdes verbleken. Er was samen nog zoveel te ontdekken. En die momenten die koester ik nu nog steeds met heel mijn hart. En ik denk met genoegen terug aan al die spaarzame momenten samen met hem. Ik vergeet ze niet zomaar. Niemand die ik nadien nog heb leren kennen, kon aan hem tippen. Ze kwamen in de buurt, maar hij was toch wel degene die het dichtste bij mijn hart kon komen, die mijn emoties zo door elkaar kon schudden. Die me zo liet glunderen en die me raakte zonder aan te raken.

Ooit hoop ik hem nog weer eens te mogen ontmoeten of vinden en hoop dat hij me dan ook nog eens wil ontmoeten. Zou wel weer eens zo’n goed gesprek met hem willen hebben. Na al die tijd eens horen wat hij er nu echt van vond. Of hij ook voelde of er meer was dan lust en gemis van liefde dat we het bij elkaar vonden. En of hij met de vrouw die hij na mij gevonden heeft en waardoor ik hem los liet gelukkig is geworden. Of zij voldeed aan de redenen waardoor hij met mij geen relatie wilde aangaan.
Dan kan ik hem eindelijk ook eens vertellen dat ik al die momenten koester en veilig heb opgeborgen in mijn hart. Hem laten weten dat hij me zoveel gegeven heeft, mijn dankbaarheid tonen, samen herinneringen ophalen
Werkelijk meiden, ik heb geen idee of hij ooit beseft heeft wat er onder zijn neus afspeelde, hoe zeer ik hem mocht, hoe heftig het voor mij voelde. Ik wilde de vriendschap niet kwijt, dus ik schoof mijn gevoel opzij om hem gelukkig te zien met een ander. Ik zou wel iemand vinden en anders niet. Maar heb dus iemand gevonden, jullie vader. Die kwam dicht in de buurt en maakte mij gelukkig. Hij wist mijn hele geschiedenis, heb het nooit verzwegen en nam genoegen dat hij nooit zijn plek kon innemen, maar een plek naast hem moest delen.”

De meiden kropen naar hun ‘moeder’ en ze knuffelden elkaar. In de deuropening hoorde ze een mannenstem zeggen…
“Oh, zijn we weer op de emotionele toer?”
Hij kwam op hen af. Kuste zijn tweede moeder en zijn zussen en wist exact waar het over ging toen hij haar dagboek zag liggen. Een liefdevolle zoen op de grijze haren van zijn ‘moeder’ was het gevolg. “Komt goed ma. Het komt vast allemaal goed.”

write-a-reveiw1

2 reacties op ‘Het verleden in de toekomst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.