Dubbelspel

Het is mooi weer, een lange warme avond, dus zoals gebruikelijk loop ik mijn avondwandeling. Onderweg snuif ik de heerlijke bloemengeuren op waardoor ik heerlijk tot rust kom. Aan het eind van de wandeling pak ik meestal een terras of kroegje. Dit keer wordt het binnen zitten, daar het terras al geheel vol zit. Wanneer ik naar binnen loop, zie ik dat de bar geheel leeg is. Voor mij een reden om aan de bar te gaan zitten, zodat ik even gezellig met het personeel kan babbelen.
De barman, Hans, ziet me aankomen en zet vast een schaaltje nootjes neer met een glimlach.
“Goedenavond. Dank je. En mag ik een spa citroen van je.”
“Geen pilsje?”
“Nee, geen pilsje dit keer. Even afkicken, want ik wil er echt een paar pondjes af hebben.”
“JIJ? Je bent toch niet dik?”
Met een liefkozende knipoog geeft hij me het drankje waar ik om vroeg. Ook hij weet dat ik af en toe best graag een biertje lust of een lekker wijntje. Maar dat ik ook wel van lekker eten houd, op zijn tijd.
Met Hans kan ik altijd lekker flirten, samen wat gezonde spanning opbouwen. We kennen elkaar nu al een tijdje en weten wat we aan elkaar hebben. We overschrijden elkaars grens niet zo snel. Eerlijk duurt bij ons het langste. Terwijl hij de glazen vult voor het bedienend personeel voor de gasten op het terras, blijven we door praten. Maar tijdens dat gesprek voel ik ogen branden in mijn rug.
“Er zit ergens iemand naar me te kijken, hè?”
Hij kijkt wat rond en mompelt even iets omdat hij knoeit.
“Ja, een blonde jongeman op het terras, kijkt door het raam bijna continu naar je. Ik denk niet dat je hem kent, heb hem hier nog niet eerder gezien.”
Wanneer Hans met een bediende in gesprek is, kijk ik even in het rond langs het terras.
Het blonde mannetje spot ik in mijn ooghoek en draai me iets verder om, om hem intens aan te kijken voor een kort moment. Daarna draai ik me weer naar de bar toe.
Iets zegt me, dat het spel zo gaat beginnen. Volgens mij zou ik zijn oma kunnen zijn.

Door de glimlach van Hans weet ik dat hij binnenkomt en op me af loopt. Goede vrienden zijn schaars, maar dit is er een uit duizenden. We begrijpen elkaar zonder woorden en ineens hoor ik vlak naast me
“Mag ik naast je komen zitten? Je lijkt me een interessante vrouw.”
“Oh. Jij was het wiens ogen in mijn rug prikten. Weet je moeder dat je hier bent?”
“Auch.”
En zonder dat ik kan antwoorden, zit hij al op de kruk naast me. Het blonde ventje is echt jong. Nog weinig gespierd en weinig mannelijk. Ik merk meteen dat hij last heeft van zijn puberhormonen. Hans begint te glimlachen en vraagt gekscherend aan hem  “Kan ik de jongedame iets inschenken op kosten van de jongeman?”
Waarop ik razendsnel antwoord:  “zeker, doe maar een lekkere chardonnay en een glas water er naast.”.
“Maar jij vraagt aan mij, weet je moeder dat je hier bent. Maar zo heel oud ben jij toch ook nog niet?”
“Ik? Wat denk je dat mijn leeftijd is dan?”
Hij bekijkt me van top tot teen, voor zover dat mogelijk is al zittend op een barkruk en zegt dan “45 of zo, max.”
“Knap, dan zit je in de buurt.”
Hij grinnikt wat. Oei, die moet het jagen nog leren en ik lijk zijn volgende prooi te zijn.
“Wat is het dan?”
“Meestal word ik jonger geschat, veel jonger. Ben 47.”
“Je lijkt wel jonger ja.”
“Kom je nu mee. Dat is geen goeie binnenkomer hoor. Maar ja, ik heb nu eenmaal goeie genen.”
“Heb je zeker ook een jonge man aan de haak geslagen?” zegt hij met een knipoog en glimlach, maar het doet me niks. Versierpoging twee is mislukt, deze jonge jongeman zakt steeds verder op de lijst van mijn balboekje. Als je al niet eens kan beginnen met je voor te stellen, dan heb je iets in je opvoeding niet mee gekregen.
“Ik een jongeman aan de haak geslagen?”
“Ja, of ben je single?”
“Velen zijn betoverd door me, maar niemand durft de stap te nemen.”
“Oh, kunnen ze je niet aan dan?”
“Niet iedereen weet me te raken. . .” En ik glimlach wat richting hem en Hans.
“Waarmee dan?”
“Ik heb mijn eigen eigenwijze voorkeuren.”
“Zoals wat?”
“Ga ik jou toch niet aan de neus hangen. Ik ben nogal ouderwets in bepaalde dingen.”
“Ouderwets? Wat houdt dat in?”
“Daar doet men tegenwoordig niet meer aan, maar hoe jong ben jij eigenlijk?”
“Wat denk jij?”
Ik kijk hem nog eens diep in de ogen, neem het hele lichaam in me op, voor zover dat zittend kan en zeg dan: “Ik denk ergens begin 20.”
“Klopt, 23. Maar weet je wel hoe moeilijk het is om een leuke vrouw te vinden?”
“Maar jij bent nog jong, er komt wel iemand op je pad. Jij hebt nog alle tijd.”

Opnieuw kijkt hij me grinnikend aan. Verbaasd kijk ik terug. En kijk nog eens naar Hans om tegen hem mijn wenkbrauwen op te trekken. En dan zegt hij ook nog eens
“Weet je wel hoe moeilijk het is om een leuke vrouw tegen te komen?”
“Voor jou toch niet? Je hebt een vlotte, gezellige babbel.”
“Oh dus je vindt me wel leuk?”
“Dat zeg ik niet. De juiste komt wel op je pad als je er klaar voor bent. Niet zoeken, dan tref je de verkeerde. Liefde kan je niet afdwingen.”
“Klopt, ja, dat zal. Maar dat je hier alleen zit, betekent zeker dat je nog vrijgezel bent.”
“Is dat voor jou van belang? Ja, ik ben nog vrijgezel.”
“Heb je wel een scharrel of helemaal niks?”
“Is dat dan van belang? Daar laat ik me niet over uit.”
“Oh, dan zal je dat wel hebben. Is ook logisch toch. Jij hebt ook behoeften, neem ik aan.”
“Ik heb van onze lieve heer handjes gekregen, net als jij. En er is genoeg te koop.”
“Ja, genoeg oplossingen.” En weer die lach van hem, de zenuwen spelen hem duidelijk parten.
“Ja, gelukkig wel.”
“Is het zo erg?”
“Maar, met een liefje is het wel leuker.”
“Oh je hebt wel een liefje? Of bedoel je met een liefje?”
“Ja, met een liefje zei ik toch.”
“Moet je liefje elke avond thuis zijn?”
“Nee, niks moet. Ieder heeft zijn leven, ieder heeft zijn werk. En ik dwing niemand om het leven te veranderen.”
“Mooi, ik kan niet elke avond verplicht op de bank zitten.”
“Je lijkt me een lieve vrouw. Misschien moet ik maar achter jou aan.”
Knipoogt hij ook nog naar me.
“Ho ho, ik ben madam paay niet. Ik zou je oma kunnen zijn.”
“Heb je kinderen dan? En die dame moet ik niet.”
“Jij bent lekker aan het vissen hè.”
En meteen leg ik mijn hand op zijn been, iets te dichtbij zijn kruis, want hij kleurt lichtelijk rood op zijn wittige wangen.
“Blijkbaar ben je niet tevreden met je scharrel.”
“Pardon?!”
“Je hand, anders doe je dat niet als je een goeie scharrel hebt.”
“Oh, sorry, had ik niet door.”
Ik trek mijn hand terug om met mijn vingertoppen over de rand van het wijnglas rondjes te trekken. Een knipoog naar me kan Hans niet onderdrukken, een enorme lach wel zie ik in zijn ogen als ik hem kort aankijk. Hij is bijna continu binnen gehoorafstand om mee te luisteren.

“Maar jij hebt wel relaties gehad.”
“Wat denk je zelf? Ben 47 en geen non.”
“Dus ervaring genoeg?”
“Ik schrijf er zelfs over.”
“Hoe bedoel je?”
“Wat ik zeg, ik schrijf er zelfs over. Waar jij rooie oortjes van krijgt.”
“Rooie oortjes?”
Ik slik even om niet mijn wijn uit te proesten van het lachen.
“Maar zou je een scharrel willen, of een one night stand.”
“Nogmaals ik schrijf er over en je wilt de schrijver niet ergeren. Ze kan je breken in een verhaal.”
“Hoe bedoel je dat?”
Ik slik even wat frustratie weg. Het lijkt wel een klein kind met zijn vragenvuur. Ik kruip wat dichter naar hem toe, leg mijn hand weer op zijn bovenbeen zodat mijn vingers zijn kruis raken. Mijn andere arm leg ik over zijn schouder en fluister in zijn oor
“Ik kan je teasen tot je rooie oortjes krijgt tot op het punt van uitbarsten… in een verhaal kan ik daarna er alle kanten mee op. Fantasie genoeg.”
“Dus je hebt wel fantasieën?”
Ik laat mijn vingers over zijn lid gaan, weliswaar zit er nog een spijkerbroek tussen. Maar de warmte tussen zijn benen en zijn jonge hardheid zeggen me genoeg. In zijn ogen komt de lust nog meer opzetten, de testosteron moet door zijn lijf gieren aan zijn rode wangen te zien. Hij is gretig, wil zijn hand op mijn been leggen, maar ik pak hem net voordat hij zijn hand kan neerleggen. Duw zijn hand terug naar de rand van de bar en sommeer hem om zijn hand daar te laten liggen. In mijn ooghoek zie ik Hans wegduiken om zogenaamd iets te pakken, maar ik weet dat het is om het lachen te verbergen.
Omdat iedereen nog op het terras zit en niets door hebben wat er achter hen gebeurd, laat ik mijn vingers op zoek gaan naar zijn gulp terwijl ik hem strak aankijk en mijn tong over mijn lippen laat glijden, heel rustig en verleidelijk.
Het is nu net een puppy die je een worst voor houdt, er komt nog net geen kwijl uit zijn mond. Maar of hij zich nog lang kan inhouden is een vraag. Maar hij moet wel als hij me zoenen wil.
“Niet zo snel. Ik bepaal het tempo.”
Zijn ademhaling gaat sneller als mijn mond heel dicht bij de zijne komt. Met mijn vinger streel ik over zijn lippen om hetzelfde te doen met mijn tong. Maar hou mijn hand in de buurt, voor het geval hij zich niet kan beheersen.
Ik voel onder mijn hand op zijn broek hoe het begint te kloppen en te groeien. Het strelen wat ik daar doe, houdt niet op. Ik blijf er mee doorgaan.
“Je kunt nu niet klaarkomen. Die mensen zitten allen nog op het terras. Je moet je inhouden.”

Maar blijf door gaan met hem teasen. Kijk hem diep in de ogen. De muziek op de achtergrond is ineens sfeervol. Hans speelt duidelijk in op de situatie. Ik weet dat hij geniet van dit schouwspel. Omdat het jonge ventje met de rug naar het terras zit, laat ik mijn vrije hand onder zijn shirt verdwijnen. Over zijn donzige buikhaartjes, dansend rond zijn navel. Stiekem tussendoor maak ik de broek een stukje open…
Ik voel zijn spieren samen trekken door mijn aanraking en vermoedt dat hij het echt niet meer lang volhoudt. Nog even volhouden, straks mag je all the way.
Zijn ogen smeken. En met mijn donkerbruine kijkers kijk ik intens terug, lik nog eens met mijn tong over mijn lippen om ze nat te maken. Ik doe of ik me voorover wil bukken en hij sluit zijn ogen voor wat komen gaat…
“Goed zo, geniet van het moment. Met je ogen dicht ga jij het intens beleven.”
Hans hoor ik kuchen en weet dat dit mijn moment gaat worden.
Ik trek mijn hand onder zijn shirt vandaan, Ik doe net of ik even wat wil drinken voor ik begin aan een vochtig spel der spellen.
“Ben je klaar voor het topje van de ijsberg?”
Een zacht, klein kreuntje ontsnapt.
En in mum van tijd pak ik een glas van de bar en laat het aantal ijsblokjes achter zijn broek glijden.
Nog voor hij beseft wat er gebeurd is, spring ik van de kruk, pak mijn tasje en loop weg terwijl ik zeg
“Hans, bedankt en ik zie je straks thuis, lekker ding van me.”

Thuis wacht ik, verhult in een niemendalletje op mijn scharrel Hans, al waar we een heerlijke nacht beleven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.